Hallooooooo daar,
het is weer een maand geleden dat ik wat van me heb laten horen, dus het wordt weer eens tijd voor een update! Vorig weekend was het hier de 4th of July( ook in Nederland, moet je zeggen 
) maar hier betekent dat onafhankelijkheid dag. Met andere woorden een extra lang weekend vrij voor de kaaskoppen in het land van te grote auto’s en veel te dikke mensen. Vrijdagochtend om 7 uur reden we daarom richting San Diego. Jeroen, Johan, Erik, Bas en ik hadden er veel zin in en na 6 uurtjes kwamen we aan in San Diego aan de kust van Californie. Eindelijk weer normaal weer! Lekker temperatuurtje van ongeveer 25 graden, beetje mist, wat bewolking en vooral de heerlijke geur van zoute zeelucht. Onafhankelijkheiddag houdt blijkbaar in dat er veel gezopen moet worden door de lokale rijkeluis kindjes met beachhouses, want half San Diego stond om 12 uur s’ middags al knetterlam, schreeuwend en dansend op straat. Toen liep bij ons ook het water in de mond. Maar ja Bas en ik mochten niet drinken(jonger dan 21) en dat hebben we die avond dus ook niet gedaan uiteraard Parkeerplek aan het strand geen gebrek, althans als je er 200 dollar voor over had. Wij arme studenten niet en moesten dus 10 minuutjes lopen. Aangekomen op het strand 3 surfplanken gehuurd, want daar zijn in Californie perfecte stranden voor en de rest van de middag lekker op strand gelegen. 
Op een gegeven moment lagen Bas en ik samen een beetje bij te komen van het vechten tegen de hoge, vooral sterke golven, die we maar niet de baas konden worden. Toen we opeens vier vinnen boven water zagen komen. In eerste instantie dachten we dat het haaien waren, maar het bleken gelukkig dolfijnen te zijn! Heel mooi, want ze kwamen ons opzoeken en naderde ons tot op een meter afstand. Als ik het gedurfd had, kon ik ze aanraken :) Ze bleven even rond ons springen en zwemmen en kwamen daarna nog een keer naar ons toe zwemmen in een golf. Als ik er een foto van kon maken, had ik de World Press Photo gewonnen. Een hoge golf, waar je vier dolfijnen in ziet spelen/springen/rondjes draaien en die recht op je af komen!!!!!!! Zo moooi!!!!!!!!!! De lokale surfers die we spraken (die wel op hun surfbord konden blijven staan), hadden dit ook maar zeer zelden gezien, dus Bas en ik konden terecht blij zijn. Wij hadden ons portie dolfijnen gehad en wat ons betreft hoefden we ook geen 60 dollar meer neer te leggen om naar Seaworld te gaan, een andere trekpleister van San Diego.
S’ avonds zijn we uit eten gegaan en daarna een alcoholische bron gevonden bij twee Nederlandse meisjes die in San Diego studeren en die we via iemand van mijn school kenden. Lol nu konden we dus toch nog wat alcoholische versnaperingen naar binnen slingeren 
De dag erna zijn we s’ochtends naar een museum gegaan. Uiteraard moet dit op zijn Amerikaans en is dit museum doodleuk een heel vliegdekschip inclusief een dek vol legervliegtuigen. Heel interessant en ontzettend groot. Daarna zijn we weer naar het strand gegaan om te chillen.
S’ avonds mochten we naar Vicky komen die alle mensen van mijn school die op dat moment in San Diego waren(ong. 15 man) uitgenodigd had voor een barbecue. Vicky is een captain van South West Airlines die een jaar of 6 geleden een auto heeft verkocht aan mensen van mijn school. Sindsdien heeft ze altijd contact gehouden met elke keer nieuwe mensen van mijn school. Ze woont zelf in Scottsdale(3e rijkste gemeente van Amerika), vlak bij het plaatsje waar ik zit. Haar huis in San Diego, is slechts een vakantiehuis ter waarde van meer dan een miljoen schijnt J Je zult me dus wel geloven dat dit een mooi huis was inclusief dakterras waar we met zijn allen een gezellige avond hebben gehad. De volgende ochtend hebben we nog even ontbeten bij een Italiaans koffiehuisje en daarna zijn we naar het vliegveld van San Diego gegaan. Wat zijn jullie een stel vliegnerds zul je denken in een vrij weekend gaan ze alsnog naar vliegtuigen kijken, maar dit vliegveld is wel heel speciaal en ook bij elke vliegleek zal zijn mond hier bij open vallen. De landingsbaan ligt namelijk midden in de stad en de stad ligt op bergen rondom de baan. Hoe kun je dan landen?? Nou gewoon, met je Boeing 737 nog geen 30 meter boven huizen langs scheren om netjes voor de baan uit komen. Dit kan echt alleen maar in een land als Amerika. Ik hoop dat de foto’s een beetje uit kunnen beelden hoe ziekelijk laag deze kisten over de huizen vlogen.
Kom je terug in de woestijn na een weekend met lekkere temperaturen……….
Op dit moment ben ik bezig met IFR(instrument vliegen) en afgelopen maandagavond mocht ik oplijnen voor mijn nachtsolo. Maandagochtend moest ik eerst om 5 uur vliegen(3 uur uit bed, mindere grap), toen ik terug kwam heb ik de rest van de dag een poging gedaan om te slapen. LUKTE NIET!! Helaas, want dezelfde avond moest ik om 23.00 weer oplijnen om 2 vluchten te gaan maken. Na een hoop koffie en red bull was ik nog steeds niet helemaal wakker voor mijn gevoel, maar toen ik eenmaal opsteeg met mijn instructeur was ik meteen wakker. Wat een mooi uitzicht!!!! Bijna onbeschrijfelijk zo mooi. Omdat het s’ nachts rustig was op het vliegveld van Phoenix (begint een beetje in de buurt te komen van het vliegveld van schiphol), mochten we als uitzondering een approach maken op één van de banen. De landingsbanen en taxibanen zijn daar zo groot en belicht dat ik door de bomen het bos niet meer zag toen we geland waren. Gelukkig was mijn instructeur erbij, want ik was echt helemaal de weg kwijt en zag door alle lampjes niet waar we de baan moesten verlaten. Toen we terugvlogen naar ons eigen veld, Falcon Field, moest ik nog een paar landingen maken in het donker. Daarna vond mijn instructeur het prima en liet me na een hoop formulieren getekend te hebben, om 3 uur s’ nachts alleen de lucht in gaan. Zonder twijfel de mooiste vlucht die ik tot nu toe heb gemaakt. Heel de stad en omgeving verlicht en je vliegt dan in je eentje een beetje rond om wat landingen te maken, verder niemand te bekennen in het luchtruim, oftewel helemaal alleen!!. Ik moest 5 landingen maken, maar vond het zo leuk dat ik er 2 extra heb gemaakt. Rond mijn laatste landing, was het net sunrise. DIT WAS MOOI! De hemel nog donker, maar aan de horizon boven de bergen hing een mooie lichtblauwe luchtlaag en daaronder een oranje luchtlaag verlicht door de zon en daar weer onder de mooie rode bergen die ook verlicht werden. Echt een plaatje! Ik hoop ongeveer eind augustus thuis te komen met een Wing op mijn borstzak en mijn CPLbrevet (Commercial Pilot Licence) in mijn kontzak J Hoewel dat nog ongeveer 6 weken is, komt het einde nu wel steeds dichterbij. Dan is het na 5,5 maanden wel genoeg geweest in Arizona. Groetjes,Sjoerd
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG){kind=link}
